Daar is ze dan.

Daar is ze dan, de nieuwste telg van onze familie(s). Mijn kleindochter.
Ik laat haar naam nog buiten schot, ze verdient haar knusse en intieme plaats bij haar ouders, in haar echte leventje dat pas is begonnen. Ze weet nog niet hoe veilig en hoe onvoorwaardelijk de schoot van het gezin is.
En toch, een ruw en wild gedicht:

Nieuw leven

Plots ben je daar
en je heet helemaal niet Elisabeth
en ik sta verbijsterd.

Je bent een miniatuur van de miniatuur
die je van mij maakt,
met één onzekere, trefzekere blik
in mijn oude ogen.

Mijn hoofd zet een pas achteruit
mijn hart tien stappen naderbij.

Ik zie een nieuwe kern ontstaan
een arm die zich buigt rond een lichaam,
een licht gebogen schouder
de eerste troost, nog zonder taal.

Straks verlaat je de kamer en vat je de tocht aan.

mh 15.05.2025