Voorpublicatie: Wat niet gezegd wordt

Het voelt bijzonder om voor het eerst iets uit mijn debuutbundel (Uitgeverij De Zeef, november) te delen.
De meeste gedichten wachtten in de luwte van mijn schriftjes, alleen voor mezelf en gedeeld met een handvol vertrouwelingen. Nu komt er die bundel waarin ze samen mogen staan en dat wil ik niet helemaal voor mezelf houden tot het moment van verschijnen.
Daarom vandaag een eerste voorpublicatie:

Wat niet gezegd wordt

Wat je zei vervaagt zodra je je arm
om de slapende kat op het bed legt.
Je wil haar wekken en toch ook niet.

Ik ben jaloers op de matras.
Je schouders zwijgen
maar hun stilte weegt.

Je woorden sluimeren diep in mijn buik
dwalen er zwaar rond
niet van plan om te vertrekken.

Ik wilde dat jij in míjn handen paste,
ik zou het vasthouden onthouden
zoals een boek dat zwaar leunt,
nog voor één woord is gelezen.

Soms zeg je veel zonder te spreken. Dat spanningsveld tussen stilte en gewicht fascineerde me tijdens het schrijven. Het is precies die onderstroom die ik met deze bundel wil oproepen.
Volgende keer geef ik de titel en de kaft prijs!