Over mij.

Ik ben in 1970 in Gent geboren als Matthias Haeck en ik ben nog steeds dezelfde mens terwijl niets nog hetzelfde is aan mij.

Welkom op mijn blog waar ik mijn literaire exploten openbaar aan hen die ze willen lezen. Poëzie is namelijk één van mijn geprefereerde media om contact te leggen, verbindingen te maken, bruggen te slaan tussen mijn innerlijke en de buitenwereld. Ik las en lees veel proza en schrijf ook af en toe stukken tekst voor wat misschien ooit een roman wordt, al is de kans de komende jaren eerder klein dat ik daar de tijd voor vrijmaak.

In 1989 schreef ik mijn eerste gedicht voor mijn lief, en toen bleef het bijna twintig jaar stil. Door het verlies van een dierbaar familielid nam ik de pen terug op en schreef ik een schriftje vol wilde, spontane gedichten. Omdat ik elke richting miste, viel ik opnieuw stil.

Een toevallige ontmoeting met wijlen Jos Daelman wakkerde mijn vuur definitief aan, hij begeleidde me met zachte hand en liet me inzien dat poëzie uit méér bestaat dan zuivere inspiratie en in woorden omgezette emoties. Helaas overleed hij reeds in 2021 en zagen we elkaar door de coronacrisis minder dan we wilden.

Tijdens één van onze ontmoetingen bij hem thuis in Axel, eind 2019, vertelde ik hem dat ik me had ingeschreven voor een cursus poëzie bij vzw Wisper en er terecht zou komen in de klas van Roel Richelieu Van Londersele.

De reactie van Jos: “Ik had gehoopt dat je tot dit besluit zou komen.”
Ik mis hem nog steeds.

Ik volg inmiddels al vijf jaar Roels lessen in het voor- en najaar en ontdek er mijn talent, hoe klein het ook weze. Roel en Charles Ducal verdienen Vlaanderens roem omdat zij zich, met hun uitgeverij De Zeef en hun maandelijkse Het Gezeefde Gedicht belangeloos inzetten voor het overleven van de poëzie in ons taalgebied. Inmiddels heb ik ook geleerd poëzie te lezen om poëzie te kunnen schrijven, en ik laat me niet door allerlei nare of rare bedenkingen daaromtrent afleiden, immers:

het was de grote Menno Wigman die ooit liet noteren: “Schrijven is stelen van dieven.”

Tot op heden publiceerde ik nog geen bundel, en:

verscheen mijn werk vooral online op Het Gezeefde Gedicht (januari en mei 2020, februari en juni 2021, juli 2022, oktober 2024)
in 2020 belandde mijn gedicht De muur in de top 100 van de Gedichtenwedstrijd (voorheen de Turing Poëziewedstrijd)
in 2021 werd ik lid van DéCéDé, later herenigd en herdoopt tot DONSAI
…en las ik samen met dichteres Delphine Lecompte voor in het Mudel, ter gelegenheid van Poëzie in ‘t Park
in 2022 las ik voor op Liefde in Merendree (organisatie: Davidsfonds)
in 2023 werd ik geïnterviewd tijdens ‘De poëtische rode avond’ op Radio Tequila
en hetzelfde jaar werd mijn gedicht Muren met gaten opgenomen in de bundel van de Poemtata poëziewedstrijd ‘Door kale bomen bladeren’
in de zomer van 2024 schreef ik een gedicht bij het kunstwerk Ongehoorde Zuiverheid van beeldend kunstenaar MaRf, tentoongesteld in Lo-Reninge
in september las ik met collega’s van DONSAI voor de bewoners van het WZC Karel Picqué t.g.v. Wereld Dementiedag
op 1 november las ik met collega’s van DONSAI t.g.v. Reveil voor in de kerk van Poesele
december 2024: drie van mijn gedichten worden opgenomen in de bloemlezing Uit de Zeef (ISBN 978-94-93138-93-3)
januari 2025: ik neem voor de eerste keer deel aan De Sprekende Ezels in Deinze en breng een Ode aan de schoonheid, doorspekt met poëzie
en een vooruitblik: eind 2025 komt er een bloemlezing van DONSAI waarvoor ik drie gedichten instuurde

Daarenboven ben ik ook ondernemer!

Professioneel ben ik actief als CEO van Vital 1926 nv, beter gekend als Nougat Vital in Nevele (Deinze). Zoals de naam het al verklapt vieren wij in 2026 het honderdjarig bestaan van ons derde generatie familiebedrijf.